Op de Amerikaanse klimaattop heeft Canada, een van de tien grootste uitstoters van broeikasgassen, vandaag een nieuwe doelstelling voor emissiereductie aangekondigd voor 2030. Hoewel Canada ernaar streeft zich te profileren als klimaatleider en bondgenoot van de VS, blijft het met de nieuwe doelstelling van 40-45 procent ver achter op zijn concurrenten. Het land moet veel meer doen om de meest dramatische schendingen van de mensenrechten als gevolg van klimaatverandering te voorkomen.
Volgens het klimaatagentschap van de Verenigde Naties heeft Canada nog maar negen jaar om de ergste, voorzienbare gevolgen van klimaatverandering af te wenden. De tijd dringt dus voor Canada om zijn steentje bij te dragen. Canada, dat bijna drie keer zo snel opwarmt als de rest van de wereld, zou hier eigenlijk niet om gevraagd hoeven te worden. Zoals Human Rights Watch vorig jaar in een rapport documenteerde, draagt klimaatverandering bij aan toenemende voedselonzekerheid en daarmee samenhangende negatieve gevolgen voor de gezondheid van de inheemse bevolking van Canada – duidelijke tekenen dat het ergste nog moet komen.
In deze eerste aanpassing van de Canadese doelstelling voor emissiereductie sinds deze in 2015 onder de vorige conservatieve regering op 30 procent werd vastgesteld , heeft premier Justin Trudeau de plank echter misgeslagen. De nieuwe toezegging van Canada om de uitstoot in 2030 met 40-45 procent te verminderen ten opzichte van het niveau van 2005, blijft ver achter bij de 60 procent die nodig is om Canada een eerlijke bijdrage te laten leveren aan de wereldwijde inspanningen om de uitstoot te verminderen.
Ondertussen hebben andere grote uitstoters veel ambitieuzere doelen gesteld. De Verenigde Staten hebben beloofd hun eerdere doelstelling van een reductie van 26 tot 28 procent, waarmee de uitstoot in 2030 gehalveerd zou zijn ten opzichte van het niveau van 2005, bijna te verdubbelen. Het Verenigd Koninkrijk, dat al halverwege de netto nuluitstoot is en werkt aan een reductie van 68 procent ten opzichte van het niveau van 1990, zal een reductiedoelstelling van 78 procent in 2035 wettelijk vastleggen ten opzichte van het niveau van 1990 – ruwweg gelijk aan een reductie van 58 procent ten opzichte van het niveau van 2020.
Canada, dat momenteel op schema ligt om de uitstoot tegen 2030 met 36 procent te verminderen, blijft het enige G7-land waarvan de uitstoot aanzienlijk hoger ligt dan in 1990. Canada is tevens de grootste publieke financier van fossiele brandstoffen per hoofd van de bevolking, na China wat betreft het totale bedrag.
Wil Canada zich op geloofwaardige wijze presenteren als een klimaatbondgenoot van de VS, dan moet de regering-Trudeau dringend blijk geven van haar vastberadenheid om ambitieuze klimaatmaatregelen te nemen, onder meer door een duidelijk plan te presenteren voor de geleidelijke afschaffing van subsidies voor fossiele brandstoffen en door te investeren in snelle decarbonisatie.